Ερπης

ΕΡΠΗΤΙΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Στην οικογένεια των ερπητοιών ανήκουν αρκετοί ιοί που προσβάλλουν τον άνθρωπο. Ωστόσο, ο επιχείλιος έρπης και ο έρπης των γεννητικών οργάνων προκαλούνται από τους ερπητοιούς 1 και 2 (HSV1, HSV2).

Στην οικογένεια των ερπητοιών ανήκουν αρκετοί ιοί που προσβάλλουν τον άνθρωπο. Ωστόσο, ο επιχείλιος έρπης και ο έρπης των γεννητικών οργάνων προκαλούνται από τους ερπητοιούς 1 και 2 (HSV1, HSV2).

Παλαιότερα, ο έρπης τύπου 1 ήταν κατά κύριο λόγο υπεύθυνος για τον επιχείλιο έρπητα και ο 2 για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Ωστόσο και οι δύο τύποι μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη είτε στοματοπροσωπική είτε γεννητικών οργάνων.

Επίσης ο έρπης τύπου1 είναι δυνατό να εντοπιστεί όχι μόνο στα χείλη, αλλά και σε άλλα σημεία του προσώπου και του σώματος, για παράδειγμα στο γλουτό,στα δάκτυλα (οδοντίατροι), ή να προσβάλει και άλλα όργανα (οφθαλμούς, νευρικό σύστημα) σε σπανιότερες περιπτώσεις.

Η μετάδοση του ιού γίνεται από επαφή μολυσμένου δέρματος ή βλεννογόνου, ενώ ο ιός δεν ζει παραπάνω από 30 λεπτά εκτός του ανθρώπινου σώματος και είναι ευαίσθητος στο χλώριο. Έτσι, η μετάδοση από μολυσμένα αντικείμενα είναι δύσκολη.

Το 85% του ανθρώπινου πληθυσμού έχει αντισώματα για τον έρπητα τύπου 1 αλλά μόνο 2%-25% για τον ερπητοιό τύπου 2. Πολλοί φορείς του ιού 1 είναι ασυμπτωματικοί.

ΕΠΙΧΕΙΛΙΟΣ ΕΡΠΗΣ

Η αρχική μόλυνση μπορεί να είναι ασυμπτωματική, ή να εκδηλωθεί ως επεισόδιο οξείας ουλοστοματίτιδος, κυρίως σε παιδιά και εφήβους με πυρετό και οίδημα στους λεμφαδένες. Παρουσιάζονται επώδυνες διαβρώσεις στο στοματικό βλεννογόνο που μπορεί να οδηγήσουν σε αφυδάτωση στα μικρά παιδιά, λόγω άρνησης λήψεως νερού και τροφής.

Η λοίμωξη υποχωρεί σε 10-15 ημέρες και τα επόμενα επεισόδια (υποτροπές) είναι πολύ ηπιότερα.

Στη βρεφική ηλικία υπάρχουν αντισώματα από τη μητέρα και η λοίμωξη είναι σπάνια. Στις υποτροπές εμφανίζονται φυσαλίδες πάνω σε μια ερυθρή επιφάνεια με εντόπιση κατά κύριο λόγο στο άνω χείλος. Συνήθως προηγείται αίσθημα καύσους, οίδημα των χειλέων ή κακουχία.

Στη συνέχεια οι βλάβες ξηραίνονται (εφελκίδες) και τελικά εξαφανίζονται χωρις ουλή. Κάποιες υποτροπές είναι σοβαρότερες και πιο εκτεταμένες, ενώ άλλες είναι ήπιες. Γενικά οι υποτροπές αυτοιώνται μέσα σε 5-7 ημέρες.

Παράγοντες που μπορεί να πυροδοτήσουν την ερπητική λοίμωξη είναι η πτώση της άμυνας του οργανισμού από άλλο νόσημα ή το στρες, ή έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, πριν την έμμηνο ρύση στις γυναίκες. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης των φυσαλίδων, το νόσημα είναι μεταδοτικό, αν και η μετάδοση είναι δυνατή και χωρίς ορατές βλάβες σε κάποιες περιπτώσεις.

Τα ίδια ισχύουν και για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, οπότε επιβάλλεται η χρήση προφυλακτικού.

Θεραπευτικά χορηγούνται για μερικές ημέρες αντιικά φάρμακα από το στόμα (ακυκλοβίρη, βαλακυκλοβίρη, φαμσικλοβίρη) που στρέφονται κατά των προσβεβλημένων από τον ιό κυττάρων και είναι σχετικά ασφαλή. Ουσιαστικά μειώνουν τη διάρκεια των συμπτωμάτων, ενώ σε περιπτώσεις συχνών υποτροπών, έντονης ψυχολογικής επιβάρυνσης, επαγγελματικούς και άλλους λόγους, δίνονται καθημερινά για διάστημα 6 μηνών (θεραπεία καταστολής).

Επίσης σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα (πχ μεταμοσχευθέντες, καρκινοπαθείς κ.α) όπως και σε άτομα με ιστορικό επιχειλίου έρπητα πριν από οδοντιατρικές επεμβάσεις, πήλινγκ, ακραία ηλιακή έκθεση, δίνεται προφυλακτική αγωγή.

Τοπικά αντιβιοτικές αλοιφές και σκευάσματα που ξηραίνουν τις βλάβες είναι επιβοηθητικά.

ΕΡΠΗΣ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι ένα συχνό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα (ΣΜΝ) που επηρεάζει τόσο τους άνδρες, όσο και τις γυναίκες.

Ο έρπης γεννητικών οργάνων προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα (HSV). Η σεξουαλική επαφή είναι ο κύριος τρόπος που εξαπλώνεται ο ιός. Μετά την αρχική μόλυνση, ο ιός βρίσκεται παραμένει “αδρανής” στο σώμα σας και μπορεί να ενεργοποιηθεί αρκετές φορές μέσα στο χρόνο.

Ο έρπης γεννητικών οργάνων δεν έχει ολική θεραπεία, αλλά υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές που μπορούν να σας ανακουφίσουν από τα συμπτώματα και να μειώσουν τον κίνδυνο μόλυνσης άλλων ατόμων.

Συμπτώματα

Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν μολυνθεί με τον έρπητα HSV δεν γνωρίζουν ότι έχουν τη μόλυνση, επειδή δεν εκδηλώνουν συμπτώματα ή επειδή αυτά είναι πολύ ήπια.

Όταν εκδηλωθούν, τα συμπτώματα του έρπητα των γεννητικών οργάνων περιλαμβάνουν:

  • Πόνο, ή φαγούρα που ξεκινά μέσα σε δύο έως 10 ημέρες μετά την έκθεση τη σεξουαλική επαφή με μολυσμένο από έρπητα άτομο
  • Μικρά κόκκινα σπυράκια, ή μικροσκοπικές λευκές “φυσαλίδες”, οι οποίες μπορεί να εμφανιστούν αρκετές ημέρες αργότερα
  • Έλκη που σχηματίζονται όταν οι φυσαλίδες αυτές σπάνε και στάζουν ή αιμορραγούν
  • Σημάδια/πληγές που σχηματίζονται καθώς επουλώνονται τα σπυράκια και οι φυσαλίδες
  • Τα έλκη μπορεί να κάνουν την ούρηση μια επώδυνη υπόθεση. Μπορεί επίσης να αισθάνεστε πόνο και ευαισθησία στην περιοχή των γεννητικών σας οργάνων, τουλάχιστον μέχρι να καθαρίσει η λοίμωξη.

Κατά την αρχική έξαρση του έρπητα, μπορεί να έχετε συμπτώματα που μοιάζουν με την ίωση, όπως διογκωμένους λεμφαδένες στη βουβωνική σας χώρα, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους και πυρετό.

Οι πληγές εμφανίζονται όταν η λοίμωξη έχει περάσει στο σώμα σας. Μπορείτε να μεταφέρετε τη μόλυνση σε άλλο σημείο, αγγίζοντας μια πληγή και στη συνέχεια τρίβοντας ή ξύνοντας μια άλλη περιοχή του σώματος σας.

Οι άνδρες ΚΑΙ οι γυναίκες μπορούν να αναπτύξουν πληγές στα εξής σημεία:

  • Οπίσθια
  • Πρωκτό
  • Στόμα

Οι γυναίκες μπορούν επίσης να αναπτύξουν πληγές:

  • Στην περιοχή του κόλπου
  • Στο εξωτερικό μέρος των γεννητικών οργάνων
  • Στον τράχηλο της μήτρας

Οι άνδρες μπορούν επίσης να αναπτύξουν πληγές μέσα ή στην επιφάνεια:

  • Του πέους
  • Του όσχεου
    Των μηρών
    Της ουρήθρας

Οι υποτροπές είναι συχνές?

Έρπης των γεννητικών οργάνων είναι διαφορετικός για κάθε άτομο. Τα συμπτώματα μπορεί να επαναληφθούν περιοδικά για χρόνια. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν πολλά τέτοια επεισόδια κάθε χρόνο. Για τους περισσότερους, ωστόσο, οι εξάρσεις του έρπητα των γεννητικών οργάνων γίνονται ολοένα και πιο σπάνιες καθώς ο χρόνος περνά.

Κατά τη διάρκεια της επανάληψης του φαινομένου, λίγο πριν εμφανιστούν πληγές, μπορεί να αισθάνεστε:

Κάψιμο, μούδιασμα και φαγούρα, εκεί όπου η μόλυνση εισήλθε για πρώτη φορά στο σώμα σας
Πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, τους γλουτούς και τα πόδια σας
Οι υποτροπές αυτές είναι γενικά λιγότερο επώδυνες από ό,τι το αρχικό ξέσπασμα του ιού του έρπητα και οι πληγές γενικά επουλώνονται πιο γρήγορα.