H.P.V κονδυλώματα, μυρμηκίες

Οξυτενή Κονδυλώματα

Τα οξυτενή κονδυλώματα οφείλονται στον ιό HPV. Περιγράφονται πάνω από 200 τύποι του ιού και από αυτούς οι 45 είναι γνωστοί οτι προσβάλλουν τη βλεννογόνο των γεννητικών οργάνων και προκαλούν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Θεωρείται οτι πάνω απο 30-50% των ενηλίκων είναι μολυσμένοι με HPV, κάνοντας τα κονδυλώματα το ποιό κοινό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Απο τα μολυσμένα άτομα μόνο 1-2%παρουσιάζουν εμφανή κλινική εικόνα κονδυλωμάτων. Οι γυνάικες παρουσιάζουν τη νόσο στην ηλικία των 19-22 ετών και οι άνδρες στην ηλικία των 22-26 ετών.
Κακοήθης εξαλλάγη μπορεί να συμβεί αλλά σπανιότατα. Οι τύποι 16 και 18 προκαλούν υποκλινικές μορφές (δεν είναι ορατές) οξυτενών κονδυλωμάτων και συνδυάζονται με την ανάπτυξη καρκίνου της γεννητικής περιοχής.Το 100% των δυσπλασιών και του καρκίνου του τράχηλου, κάθως και το 90% και πάνω του καρκίνου της γεννητικής περιοχής σχετίζονται με τους καρκινογόνους τύπους HPV.
Η μετάδοση του HPV στη διάρκεια του τοκετού είναι γεγονός αλλά σπάνια συμβαίνει. Η μολυσματικότητα του HPV στους σεξουαλικούς συντρόφους είναι περίπου 60%. Η ποιό συχνή εντόπιση είναι το περίνεο στις γυναίκες και η πόσθη στους άνδρες. Το επιθήλιο παρουσιάζει βλάβες στη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, οι οποίες διευκολύνουν τη μετάδοση του ιού απο τα κύτταρα του μολυσμένου ατόμου στον/στην σύντροφο του. Ο HPV μπορεί να παραμείνει σε λανθάνουσα κατάσταση στα κύτταρα προκαλόντας υποκλινική λανθάνουσα μόλυνση. Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση κονδυλωμάτων στις γυνάικες είναι ο αριθμός συντρόφων, η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών και η παρουσία οξυτενών κονδυλωμάτων στον σεξουαλικό σύντροφο. Οι άνδρες έχουν αυξημένο κίνδυνο αν δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικό. Το προφυλακτικό μειώνει τη πιθανότητα μετάδοσης των οξυτενών κονδυλωμάτων αλλά δεν τη μηδενίζει και έτσι εξηγείται η παρουσία κονδυλωμάτων στο εφήβαιο. Οι μελέτες δείχνουν οτι οι καπνιστές εμφανίζουν πιο συχνά οξυτενή κονδυλώματα σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Τα οξυτενή κονδυλώματα εντοπίζονται πιο συχνά στις περιοχές τριβής.Στους άνδρες οι συχνότερες εντοπίσεις είναι η Βάλανος, ο Κορμός του πέους και το όσχεο (όρχεις).
Στις γυναίκες πιο συχνά εντοπίζονται στα μεγάλα χείλη, περικολπικά, στο περίνεο και στην περιοχή του δακτυλίου.
Επίσης βλάβες μπορεί να υπάρχουν στον κόλπο και στον τράχηλο, αλλά και σε αυτές τις περιοχές είναι πιο συχνές οι υποκλινικές μορφές. Περίπου το 1/3 των γυναικών με οξυτενή κονδυλώματα των εξωγεννητικών οργάνων έχουν και κολπική συμμετοχή και χρειάζονται γυναικολογική εξέταση.
Τα περιπρωκτικά κονδιλώματα εμφανίζονται στους ομοφιλόφιλους, στις γυναίκες με πρωκτική επαφή αλλά και σε άτομα που δεν έχουν πρωκτικές σεξουαλικές επαφές.
Χωρίς θεραπεία τα οξυτενή κονδυλώματα υποπωρούν σε ποσοστό 10-30% σε διάρκεια 3μηνών ως αποτέλεσμα της κυτταρικής ανοσίας.Η διάγνωση γίνεται βασικά από την κλινική εξέταση. Η πιο ευαίσθητη μέθοδος για την ανεύρεση του H.P.V είναι οι τεχνικές υβριδισμού των νουκλεΐκων οξέων. Είναι ακριβή και δεν είναι κατάλληλη για την καθημερινή κλινική πράξη.Η θεραπεία εκλογής εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως είναι ο αριθμός, το μέγεθος, η μορφολογία και η ανατομική θέση των κολδυλωμάτων. Προλυπτικά στις γυναίκες που δεν έχουν μολυνθή μπορεί να γίνει το εμβόλιο έναντι του H.P.V .
Σε ασθενείς με κλινικά οξυτενή κονδυλώματα μπορεί να χρησιμοποιηθή σε μικρες και λιγες βλαβες τοπικη θεραπεια ενώ σε μεγαλες και πολλες βλαβες η Κρυοχειρουργική, το Laser η Διαθεροπηξία.

ΜΥΡΜΗΚΙΕΣ

Οι μυρμηκιές αποτελούν καλοήθη υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων με συνοδό υπερκεράτωση και οφείλεται σε λοίμωξη από τον ιό τον ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV.
Υπάρχουν 200 υπότυποι του ιού που προκαλούν διαφορετική κλινική εκδήλωση και παθολογοανατομική εικόνα.
Τα συνήθη υπεύθυνα στελέχη είναι τα 1,2,3,4,10,27,29,57.
Η νόσος είναι μολυσματική η μετάδοση γίνεται με άμεση επαφή ή έμμεσα με κοινόχρηστα αντικείμενα ή καπόπιν χρήσης κοινόχρηστων χώρων πχ πισίνες. Μικρές λύσεις του δέρματος είναι απαραίτητες για να ενοφθαλμιστεί ο ιός, αυτό εξηγεί την συχνή εντοπίσει των μυρμηκιών σε περιοχές που συνήθως υφίσταται τραυματισμούς άκρα χείρα, πόδια, γόνατα ,υπολογίζεται ότι το 7- 10 % του γενικού πληθυσμού προσβάλλεται από τη νόσο με αυξημένη επίπτωση σε παιδιά σχολικής ηλικίας σε ποσοστό 10 – 20 % Ο χρόνος επώασης είναι συνήθως ένα με έξι μήνες και άνω. Στους παράγοντες κινδύνου για την μετάδοση περιλαμβάνονται ο τραυματισμός του δέρματος,η διαβροχή του δέρματος ή υπεριδρωσία ,οι πισίνες των κολυμβητηρίων και η ονυχοφαγία. Τύποι μυρμηκιών
κοινές μυρμηγκιές είναι υπόστρογγυλές με ανώμαλη υπερκεράτωσική επιφάνεια που εμφανίζει έξωφυτικές προσεκβολές μοιάζει με κουνουπίδι, ποικίλου μέγεθος, Εντοπίζονται στην ραχιαία επιφάνεια των χεριών γύρω από τα νύχια ,αγκώνες, γόνατα κ.ά Μπορεί να είναι λευκές γκρίζες ή καφέ μονήρης οι πολλαπλές ή και συρρέουσες .
Ομαλές μυρμηκιές μικρές επίπεδες Βλατίδες με λεία επιφάνεια. Μπορούν να εμφανιστούν παντού αν εντοπίζονται κυρίως σε πρόσωπο ,άκρα χέρια ,κνήμες μπορεί να εξαπλωθούν με το ξύρισμα είμαι τον ξέσμό της περιοχής.
Πελματιαίες μυρμηκιές ενδοφυτικές βλάβες λόγω πίεσης του βάρους σώματος. Εντοπίζονται στα πέλματα στα σημεία στήριξης και είναι επώδυνες και την βάθιση, έχουνε ανώμαλη υπερκερατωσική επιφάνεια και μαύρα στίγματα που αντιστοιχούν σε θρομβωμένα τριχοειδή. Ευαίσθητες την πίεση τόσο στο κέντρο όσο και στα πλάγια της βλάβης.
Περιόνυχιες μυρμηγκιές μπορούνε εμφανιστούν οπουδήποτε κατα μήκος ορίων του όνυχα. Σε προσβολή της εγγύς ονυχιαίας πτυχής και του υπονυχίου μπορεί να υπάρχει ονυχοδυστροφία με βλάβη της μήτρας η και ονυχόλυση από μυρμηκιές που αναπτύσσονται στην όνυχιαία κοίτη.
Πρόγνωση
Περίπου το 30% των βλαβών υποχωρούν αυτόματα μέσα σε τρεις μήνες, 50% σε έξι μήνες ενώ ποσοστό από 60 έως 80% εντός δύο ετών
Η υποτροπή μετά από κλινική ιαση οφείλεται συνήθως σε λανθάνουσα λοίμωξη παρά σε επαναλοίμωξη.
Η κακοήθης εξαλλαγή είναι σπανία αλλά έχει αναφερθεί και ονομάζεται μυρμηκιώδες καρκίνωμα που αναπτύσσεται στην πελματιαία επιφάνεια.
Η θεραπευτική μέθοδος που θα επιλεχθεί πρέπει να μην έχει κινδύνους για τον ασθενή,να μην αφήνει ουλές,ανώδυνη και να εχει τις λιγότερες παρενέργειες, εντούτοις πρέπει να γίνει έγκαιρα γιατί οι μεμονωμένες και προσφατες βλάβες θεραπεύονται ευκολότερα και μειώνεται ο κίνδυνος αυτοενοφθαλμισμού και μεταδόσης.
Η επεμβατικές θεραπείες στοχεύουν στην καταστροφή και εξάλειψη των κλινικά ορατών βλαβών και όχι του HPV.
Η θεραπευτική αγωγή που θα επιλεγεί εξαρτάται από την θέση της βλάβης, τον αριθμό των βλαβών, την ηλικία του ασθενούς και το κόστος.
Οι πιο Συχνές θεραπείες είναι η τοπική αγωγή με καυστικές κρέμες η solution η κρυοθεραπεία η ηλεκτροχειρουργική και τα Laser O2